مشايي نباشد!
از آنجا كه دولت دهم مدتهاست كه شكل گرفته و هنوز فاقد يك سخنگوي مورد نظر ميباشد، لهذا از جميع واجدين شرايط كه احساس خوش تيپي ميكنند و خود را خوش صحبت ميدانند، درخواست ميگردد تا در اسرع وقت با در دست داشتن مدارك لازم به يكي از شعبههاي دولت در سراسر كشور مراجعه نمايند.
ذيلا به پارهاي از اين شرايط به طور فشرده و گاه با ايما و اشاره، اشاره ميشود.
1 - قادر به تكلم باشد: شخص سخنگو بايد بتواند صحبت كند. مگر اين كه به «سخن نگو» نياز باشد كه عجالتا نيازي نيست. البته فرق بين سخنگويي و سخنراني را هم بداند. سخنگو، سخنان خودش را نميگويد. آنچه استاد خودش گفت بگو، ميگويد.
2 - همسرش سخنگوتر نباشد: يك سخنگوي كاردرست بايد كه محرم راز باشد و طوري نباشد كه فرضا عيال وي از او سخنگوتر باشد؛ او ماهي يك بار سخن بگويد و همسرش روزي يك بار يا بيشتر. اگر اين طوري باشد، نقش ارزنده سخنگو لرزنده ميشود و چنان كه بايد و شايد پررنگ نخواهد بود. يك سخنگو لازم است كه در انتخاب همسر لازم دقت بيشتر به عمل آورد كه معجزه هزاره چهارم از آب درنيايد.
3 - زن باشد بهتر است: سخنگو بايد خوش صحبت باشد و هميشه توي آستينش سخنان زيادي براي زدن داشته باشد. از آنجا كه سياست دولت فعلي نيز استفاده بهينه از زنان در پستهاي بالا ميباشد؛ فلذا خالي از لطف نخواهد بود كه براي اولين بار در طول تاريخ اين سرزمين و اطراف آن، يك زن سخنگوي دولت شود. به شرط آن كه او نيز در انتخاب همسرش دقت كافي به عمل آورده باشد.
4 - از حلقه نزديكان باشد: يك فرد سخنگوي دولت، هر چقدر كه به كانون قدرت دولت نزديكتر باشد، به همان ميزان از اطلاعات بيشتر و دقيق تري بهره مند است. چنان نخواهد بود كه مثلا سخنگو بيايد در پشت تريبون رسمي سخنگويياش استعفا يا بركناري فلان وزير را شايعه و حتي دروغ سيزده بنامد و بلافاصله، چهار روز بعد، استعفا يا بركناري آنها از سوي دولت اعلام شود. سخنگو، نه بايد اطلاعات غلط تحويل ملت بدهد، نه اطلاعات سوخته كه مفتش گران ميباشد.
5 - چند شغله نباشد: يك سخنگوي موفق بايد بتواند به يك يا دو شغل اكتفا نمايد و خرج زن و زندگياش را از همين راه و از راه حلال در آورد. چنان نباشد كه مثلا همزمان، هم سخنگوي دولت باشد، هم وزير دادگستري، هم عضو شوراي نگهبان، هم رئيس ستاد مبارزه با قاچاق كالا، هم استاد دانشگاه، و هم يك پدر موفق و همسر نمونه. اينها همهاش وقت و حواس لازم دارد. فلذا اكتفا كردن به همان يك پدر موفق و يك همسر نمونه بودن و يك سخنگوي خوب شدن كفايت مينمايد. براي بقيه شغلها آدم هست. تا بخواهيد ما نخبه داريم. فقط يكي بايد جمع و جورشان كند كه ما ميتوانيم.
نويسنده: رضا رفيع
